‘Twiscussie’ over boeken roept cafésfeer op. De Twitterleesclub van NRC Handelsblad

Bas Heijne startte in maart 2012 met een experiment: een leesclub op Twitter. Elke maand leest de club een door Heijne gekozen literair werk. Dat literaire werk kan zowel van een Nederlandse als van een buitenlandse auteur zijn. Iedereen die wil kan in 140 tekens iets over het boek schrijven of reageren op iemand anders. Hoe bespreekt men op een drukbezocht mediafenomeen als Twitter de literatuur?

door Carly van Tilborg

Iedereen kan meedoen aan de discussie op #twitlit. Om er zeker van te zijn dat er gepraat wordt over het boek, besloot Heijne al snel na de oprichting elke maand twee gasten uit te nodigen. Met iedere gast bespreekt hij gedurende een uur het boek van de maand. Zodra Heijne onder de naam #NRCTwitlit met een gast in gesprek is over het boek, is er een grote toename in tweets met de naam #twitlit. NRCTwitlit functioneert als leider van de leesclub en stelt inhoudelijke vragen aan zijn gasten. Behalve de gasten is er nog één iemand regelmatig aan het woord. Onder de naam ‘ideosyncraat’ stelt deze onbekende inhoudelijke vragen over het boek aan de gasten. Op deze mensen na zijn er geen andere twitteraars frequent aan het woord. Een eerste blik op de tweets onder #twitlit geeft meer het beeld van gesprek in een café dan van een serieuze boekbespreking.

Rosenboom

In november 2012 werd De rode loper, van Thomas Rosenboom, besproken. Cabaretière Sanne Wallis de Vries was de eerste gast en vond het boek ‘best droog, maar toch meeslepend’. Echte argumenten geeft Wallis de Vries niet; het gesprek tussen NRCTwitlit, ‘ideosyncraat’ en haar is vooral gezellig te noemen. Ze was ‘niet echt ontroerd, maar kreeg andere (fysieke) sensaties: benauwd, naar, verdrietig. Klotegedachtes over ‘t leven.’  Ze sluit haar vragenuur af met de vraag waar de nazit is.

De andere gastspreker van november was schrijver Peter Middendorp. Hij vond het ‘een schitterende roman. Zeer geestig, heel rijk.’ Vervolgens bespreekt hij hoe dit boek past binnen de poëtica van Rosenboom en gedurende het twittergesprek ontdekt hij een voor hem andere interessante interpretatie van het boek. Een andere twitteraar, Mirjam Berkelder, komt met een nieuwe interpretatie, waarop Middendorp reageert met: ‘Ik geloof dat je gelijk hebt. Dat antistreven ook een streven is, ontging me.. [#twitlit] Kijk er nu anders tegen’.

Homes

In december is het boek May we be forgiven van A.M. Homes besproken. Gastsprekers waren redacteuren van de Groene Amsterdammer, Ewald Engelen en Hassan Bahara. Tijdens de discussie met Engelen was de hashtag zelfs trending topic. Ook in deze maand komen de tweets van de leesclub over als een gezellige boekbespreking. Engelen tweet: ‘ik heb daarom geschaterd: de seksscenes, de anaal aangebrachte tampon van Ashley die er telefonisch uitgepraat wordt.’ Daarnaast brengt hij ook nog een politieke dimensie aan in de discussie door een vergelijking te maken met GroenLinks.

Op een vraag van #NRCTwitlit aan Bahara welke interpretatie hij aan het hoofdpersonage geeft, schrijft Bahara dat hij tijdens het hardlopen een tweede interpretatie voor dit personage heeft bedacht. In Bahara’s eerste interpretatie staat het personage symbool voor crisis, en voor een op hol geslagen regelcultuur. In zijn tweede interpretatie weerspiegelt het personage de verzinnebeelding van de neergang van de American Dream. Meteen na de beschrijving van deze nieuwe interpretatie tweet Bahara: ‘slim van mij he?’ Deze opmerking roept eerder het beeld op van een kroeggesprek dan een discussie over een boek.

Alle gasten schrijven aan het eind van de bespreking dat ze het leuk vonden om te doen, maar twitteren niet mee met andere besprekingen. Als er geen gast geïnterviewd wordt, is #twitlit nauwelijks in gebruik.

Gezellige gesprekken

De twitterleesclub lijkt dus te bestaan uit gezellige gesprekken op een bepaald tijdstip over een afgesproken boek. Er wordt wel een poging gedaan een discussie te voeren, maar het is meer een vraaggesprek tussen Heijne en zijn gast. Andere twitteraars zijn nauwelijks onderdeel van het gesprek. Op het moment van het onderzoek, januari 2013, lijken de tweets met hashtag #twitlit meer op een cafégesprek dan op een serieuze literaire discussie.

Recent Related Posts

Reacties zijn gesloten.